Η  ανασυγκρότηση του αγροτοδιατροφικού τομέα  και η ανάδειξη του  σαν βασικό μοχλό ανόρθωσης της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας,  υπηρετεί  την προστασία και στήριξη  των μικρομεσαίων παραγωγών και της οικογενειακής γεωργίας. 

Ζητάμε την εδραίωση ενός νέου παραγωγικού, κοινωνικού και διατροφικού πρότυπου, που θα βασίζεται στην βιώσιμη  ανάπτυξη και την αντιμετώπιση της τροφής ως κοινωνικό αγαθό.

 

Η εναλλακτική  αγροτική πολιτική που ζητάμε για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανόρθωση του πρωτογενή τομέα έχει στόχο μια βιώσιμη γεωργία σε όφελος των κοινωνικών αναγκών, που θα έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

· Την εκ βάθρων ανασυγκρότηση και εξυγίανση των συνεταιρισμών και της συνεργατικής ιδέας καθώς και ενίσχυση των  πρωτοβουλιών που λειτουργούν στη βάση της κοινωνικής ανάγκης και της συλλογικότητας. Είναι απαραίτητο οι Έλληνες πολιτικοί και μη….. να αλλάξουν νοοτροπία και να κατανοήσουν την αναγκαιότητα και την ωφελιμότητα της συνεργασίας, να εφαρμόσουν τις αξίες και τις αρχές του συνεταιριστικού θεσμού, να αποπέμψουν τον κομματισμό και τις πελατειακές σχέσεις από τους συνεταιρισμούς και να ενδιαφερθούν περισσότερο για την παραγωγική τους διαδικασία με στόχο τους την μεγαλύτερη οικονομική πρόοδο. Τότε θα συμβάλλουν στην επανεκκίνηση, ανάπτυξη και καταξίωση του συνεταιριστικού κινήματος στην Ελλάδα προς το δικό της οικονομικό και κοινωνικό όφελος.

 

· Την εδραίωση ενός νέου παραγωγικού, κοινωνικού και διατροφικού πρότυπου, που θα βασίζεται στην βιώσιμη  ανάπτυξη και την αντιμετώπιση της τροφής ως κοινωνικό αγαθό.

· Tη στήριξη της απασχόλησης και την ενίσχυση του αγροτικού εισοδήματος με μέτρα μείωσης του κόστους παραγωγής, μέτρα στοχευμένα στη στήριξη των μικρών και οικογενειακών εκμεταλλεύσεων, με  αναδιανομή σε όφελος τους των ενισχύσεων (κοινοτικών και εθνικών). Επίσης, η αύξηση της παραγωγής του πρωτογενή τομέα δρα πολλαπλασιαστικά στη δημιουργία θέσεων εργασίας στη μεταποίηση και στο εμπόριο.

· Tο κοινωνικό δικαίωμα της πρόσβασης σε υγιεινά τρόφιμα, σε προσιτές τιμέςγια τους καταναλωτές με μείωση της απόστασης μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή με διπλό σκοπό: την αύξηση του εισοδήματος των παραγωγών και τη μείωση της τιμής καταναλωτή, ως αποτέλεσμα της παρεμπόδισης  και αποκλεισμού των παρασιτικών κυκλωμάτων και μεσαζόντων.

· Την αύξηση των εξαγωγών αγροτικών προϊόντων .Ανάδειξη της μεσογειακής διατροφής και διαμόρφωση καταναλωτικών προτύπων που εξυπηρετούν όχι τα κέρδη των πολυεθνικών αγροδιατροφικών επιχειρήσεων, αλλά τις ουσιαστικές διατροφικές ανάγκες της κοινωνίας.

· Τη στροφή στην παραγωγή επώνυμων πιστοποιημένων προϊόντων και την ενίσχυση  της βιολογικής γεωργίας με προτεραιότητα στην ποιοτική γεωργία (ποιοτικά, παραδοσιακά και βιολογικά προϊόντα) και ολική απαγόρευση γενετικά τροποποιημένων.

     · Την ανάπτυξη της περιφέρειας και τον «επανεποικισμό» της υπαίθρου στο πλαίσιο ενός προγράμματος βιώσιμης  ανασυγκρότησης της αγροτικής οικονομίας της χώρας. Κανένας σχεδιασμός από πλευρά κράτους, είτε σε κεντρικό είτε σε περιφερειακό επίπεδο δεν υλοποιήθηκε. Η εκάστοτε εθνική/κυβερνητική πολιτική περιορίζεται έως σήμερα σε μία παθητική εφαρμογή των κατευθύνσεων της ΚΑΠ, που αρχίζει και τελειώνει με τη διανομή των κοινοτικών ενισχύσεων και μάλιστα με αδιαφανές και διάτρητο σύστημα διαχείρισης και ελέγχων. (απόδειξη αυτού τα τεράστια πρόστιμα 1,7 δις. € από το 2007 έως σήμερα, που έχουν επιβαρύνει τη χώρα μας για μη ορθή εφαρμογή της)Επισημαίνεται σαν μια από τις μεγαλύτερες ευθύνες της πολιτείας  η αδυναμία να τεθούν σαφείς στόχοι πολιτικής αγροτικής ανάπτυξης, με μακροχρόνια πνοή που θα δημιουργήσουν όραμα και προοπτικές στον απασχολούμενο με τη γεωργία.

· Το σεβασμό στο περιβάλλον, την προστασία της βιοποικιλότητας και των φυσικών μας πόρων, οι οποίοι αποτελούν φυσική και πολιτιστική κληρονομιά της χώρας.

Η πρόταση μας, για την παραγωγική ανασυγκρότηση του πρωτογενή τομέα απευθύνεται αλλά και προϋποθέτει την ενεργή συμμετοχή όλης της κοινωνίας της υπαίθρου.

Πρώτα και κύρια την ενεργό συμμετοχή των αγροτών, τόσο στη διαμόρφωση των πολιτικών όσο και στην υλοποίηση τους.

Απέναντι στο κυρίαρχο πρότυπο του ατομισμού και του κατακερματισμού του κοινωνικού ιστού, αντιτάσσουμε τη συλλογικότητα και την αναγέννηση του συνεργατισμού

 Η οργάνωση των αγροτών (γεωργών, κτηνοτρόφων και αλιέων)  σε δημοκρατικά, συμμετοχικά συνεταιριστικά και ευρύτερα συνεργατικά σχήματα είναι θεμελιώδης προϋπόθεση για την επιτυχία της ανασυγκρότησης της αγροτικής οικονομίας.

 

Δευτέρα
11
Δεκεμβρίου
2017
Ανατ.: 07.31
Δύση: 17.05
Τελευταίο Τέταρτο
Δανιήλ του στυλίτου, Λουκά, Λεοντίου οσίου, Βικεντίου, Αιμιλιανού, Βεβαίας

|