altΟλοκληρώθηκαν οι εργασίες των δύο Συνεδρίων 45ο Καταστατικό Συνέδριο (για την τροποποίηση του Καταστατικού) και 46ο Εκλογοαπολογιστικό Συνέδριο, που έγιναν στην Θεσσαλονίκη στο Ξενοδοχείο PORTO PALACE από 10-13/12/14.
Παραθέτουμε τις ομιλίες του Προέδρου κ. Μιχάλη Παλαιολόγου των Συνεδρίων.

 

alt45ο ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Εκατόν τριάντα χρόνια μετά τις πρώτες εργατικές οργανώσεις, 100 χρόνια μετά την ίδρυση του Εργατικού Κέντρου Αθήνας , 92 χρόνια μετά την ίδρυση της ΓΣΕΕ και 94 χρόνια μετά την ηρωική απεργία των μεταλλωρύχων της Σερίφου, που κέρδισαν με αίμα την καθιέρωση οχταώρου, οι αγώνες του κόσμου της εργασίας αριθμούν σχεδόν ενάμιση αιώνα ζωής - και περισσότερο, αν συνυπολογίσουμε τις πρώιμες αγροτικές εξεγέρσεις του 19ου αιώνα. Διανύοντας τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, έννοιες όπως συνδικάτα, συνδικαλισμός, εργατικό κίνημα, ταξική πάλη δεν είναι πια καινούργιες, αλλά μοιάζουν να επανανοηματοδοτούνται μέσα σε συνθήκες άγριας επίθεσης στο εισόδημα, στα δικαιώματα, στους όρους ύπαρξης των εργαζομένων.
Η σημερινή κρίση των συνδικάτων δεν σημαίνει ότι ο συνδικαλισμός είναι ξεπερασμένος και πρέπει να καταργηθεί. Οπως και η οικονομική κρίση δεν θα ξεπεραστεί με την κατάργηση των στοιχειωδών εργατικών δικαιωμάτων - όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο κόσμος της εργασίας πρέπει να πληρώσει ξανά το λογαριασμό.
1914: Ψηφίζεται ο νόμος «Περί σωματείων». Κατοχυρώνει το δικαίωμα του «συνεταιρίζεσθαι» για τους εργάτες, αναγνωρίζοντας τα σωματεία τους και αποκλείοντας από αυτά τους εργοδότες.
1950
Oι Συνεταιρισμοί και οι οι ενωσεις τους όλο και πλήθαιναν και η έννοια του Συνεργατισμού εξαπλώνονταν ανά την Ελλάδα.
Το προσωπικό που υπηρετούσε την ιδέα αυτή, συνεχώς αυξανόταν κι έτσι δημιουργήθηκε η ανάγκη να οργανωθούν οι εργαζόμενοι, με αποτέλεσμα την σύσταση της ομοσπονδίας.
Το πρώτο Συνέδριο που έγινε το Γενάρη του 1950 στη Θεσσαλονίκη και εξέλεξε το πρώτο Διοικητικό συμβούλιό της, ανέλαβε δράση για τη θέσπιση Νομοθεσίας, που από το καθεστώς της θα διέπεται η εργασία τους και ψηφίζει το πρώτο Καταστατικό από 11αντιπροσώπους προερχόμενοι από Συνδέσμους Σ.Υ. της Β. Ελλάδας.
To πνεύμα και ο σκοπός του πρώτου Καταστατικού είναι:”να συνενώσει τις οργανώσεις των συν/κων υπαλλήλων (μόνιμων και τακτικών) της χώρας και να κατευθύνει την δράση αυτών προς την αποτελεσματικότερη εναρμόνιση των συμφερόντων συντελεστών της εθνικής εργασίας για την απόδοση κοινωνικής δικαιοσύνης και απόλαυσης των αγαθών του σύγχρονου πολιτισμού υπό του κοινωνικού συνόλου» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο Καταστατικό.
Από το πρώτο καταστατικό της ΟΣΕΓΟ μέχρι και σήμερα έχουν γίνει πέντε τροποιήσεις.
Πρώτη τροποποίηση έγινε με απόφαση του 7ου Συνεδρίου της ΟΣΕΓΟ στις 3/11/1962. Εγινε για αλλαγή της σύνθεσης Δ.Σ. και εποπτικής επιτροπής δηλαδή αύξηση των μελών από 9 σε 13 για το Δ.Σ. και πενταλής εποπτική επιτροπή από τριμελής.
Η δεύτερη τροποποίηση ήρθε μετά από απόφαση του 9ου Συνεδρίου στις 10/4/1969. Η τροποποίηση αυτή αφορούσε καθαρά διαδικαστικά θέματα των συνεδρίων (διεξαγωγή ,τρόπος εκλογής αντιπροσώπων ,διαδικασία λήψεως αποφασεων κλπ).
Η δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 θέσπισε τον ν.δ.795/1971 «Περί σωματείων και Ενώσεων» καθώς και το ν.δ.890 /1971 «Περί επαγγελματικών σωματείων και ενώσεων»
Θα έπρεπε όλα τα συνδικάτα να αναπροσαρμόσουν τα καταστατικά τους σύμφωνα με τα παραπάνω νομοθετικά διατάγματα έτσι έκανε και η ΟΣΕΓΟ. Με απόφαση του 11ου Συνεδρίου της στις 28/4/1972 παίρνει απόφαση τροποποίησης του καταστατικού της προσαρμοσμένο στα νομοθετικά διατάγματα της χούντας.
Το 1982 ψηφίζεται ο συνδικαλιστικός νόμος 1264
«Για τον εκδημοκρατισμό του συνδικαλιστικού κινήματος και την κατοχύρωση των συνδικαλιστικών ελευθεριών των εργαζομένων».
Με το όλο θεσμικό πλέγμα του πρωτοποριακού Ν.1264/82 το συνδικαλιστικό κίνημα στον τόπο μας επέκτησε τη δυνατότητα να αναπροσανατολίσει τους στόχους, που παραδοσιακά η δεξιά άμεσα και έμμεσα του επέβαλε, να χαράξει την δική του στρατηγική, να γίνει αντάξιο των θυσιών και των οραμάτων της εργατικής τάξης της χώρας μας, κίνημα ενωμένο, πολιτικοποιημένο και ταξικό.
Κάπως έτσι , με απόφαση του 22ου συνεδρίου της ΟΣΕΓΟ στις 23/6/1984 γίνεται η τέταρτη κατά σειρά τροποποίηση του καταστατικού μας αναπροσαρμοσμένο με τον ν.1264. Κάποιες από τις τροποιήσεις ήταν η γλωσσική αναμόρφωση στην δημοτική, καθιερώθηκε η απλή αναλογική σαν εκλογικό σύστημα κλπ.
Τις περισσότερες τροποποιήσεις τις έχουμε στον ισχύον καταστατικό μας που έγιναν μετά από απόφαση του 28ου συνεδρίου στις 2/3/1989.
Με απόφαση εκείνου του συνεδρίου γίνονται μέλη της ΟΣΕΓΟ και οι εργατοτεχνίτες. Οπότε έχουμε αλλαγή ονόματος της Ομοσπονδίας μας από Ομοσπονδία υπαλλήλων σε ομοσπονδία εργαζομένων…..
Διευρύνεται το άρθρο 5 που κάνει μέλη πιά της ΟΣΕΓΟ και οργανώσεις και εταιρείες με ποσοστό τουλάχιστον 50συν 1 συνεταιριστικό .
Αλλάζει το μέτρο εκλογής αντιπροσώπων από 25 σε 35 μια και το συνεταιριστικό κίνημα ανθεί και είναι πολλοί οι εργαζόμενοι. Τα έξοδα διαμονής και σίτισης των αντιπροσώπων βαρύνουν την ΟΣΕΓΟ. Αυξάνεται η μηνιαία εισφορά των μελών και η πρωτομαγιά δεν είναι πιά γιορτή (όπως ήταν στο προηγούμενο καταστατικό) αλλά απεργία.
Συνάδελφοι,
Καλούμαστε σήμερα για μια ακόμα φορά να κάνουμε τροποποίηση του καταστατικού μας σύμφωνα με τα σημερινά διαμορφωμένα δεδομένα.
Λόγοι για αλλαγή καταστατικού σήμερα

Η ανεργία είναι το βασικό φαινόμενο που αποδυναμώνει το συνδικαλιστικό κίνημα.
Επίσης τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει ανανέωση στα μέλη. Τα συνδικάτα θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι προηγούμενης γενιάς. Εγώ αποδίδω αυτή τη στασιμότητα σε αντικειμενικούς λόγους και όχι υποκειμενικούς. Νομίζω πως κυρίως οφείλεται στην οπισθοδρόμηση και την απαξίωση της εργασίας και των εργασιακών σχέσεων, μια διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη από το ‘90 και μετά, με αιχμή του δόρατος την ανεργία.
Νομίζω πως το διακύβευμα για το μέλλον είναι η ανακοπή της ολοκλήρωσης αυτής της μετάβασης στο νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα. Οι συνθήκες είναι πολύ δύσκολες. Στο βαθμό απελευθέρωσης που βρισκόμαστε η εργασία έχει απαξιωθεί τελείως, είτε σε επίπεδο εισοδήματος και εργασιακών σχέσεων είτε σε επίπεδο κοινωνικής προστασίας και κοινωνικού κράτους.
Οι περιορισμένες τροποποιήσεις του Καταστατικού της Ομοσπονδίας, που τίθενται προς έγκριση από το Συνέδριο, κρίθηκαν αναγκαίες για την πιο εύρυθμη λειτουργία της ΟΣΕΓΟ, την ενίσχυση της αρχής της δημοκρατικότητας και της αντιπροσωπευτικότητας, οι οποίες διέπουν τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, και την ανάγκη εγγραφής ως μελών ενώσεων που χωρίς επαρκή λόγο αποκλείονται σήμερα από την δύναμη της Ομοσπονδίας. Σημειώνεται ότι η τελευταία τροποποίηση του καταστατικού πραγματοποιήθηκε το έτος 1989.

Ειδικότερα:

- Στο άρθρο 5 προτείνεται η απάλειψη του περιορισμού του 50% συν ένα ως προς το ποσοστό μετοχών που πρέπει να κατέχει μιας αγροτική οργάνωση οποιασδήποτε μορφής σε μια εταιρία, προκειμένου το σωματείο εργαζομένων της εταιρίας αυτής να μπορεί να εγγραφεί στην Ομοσπονδία. Με την προτεινόμενη τροποποίηση θα αρκεί πλέον και το 1% της συμμετοχής, προκειμένου να μην αποκλείονται από τη δύναμή μας εργαζόμενοι που ασφαλίζονται στο ΤΣΕΑΠΓΣΟ και καταβάλλουν εισφορές στον ασφαλιστικό μας φορά. Την στρέβλωση αυτή έρχεται να διορθώσει η προτεινόμενη τροποποίηση.


- Η προτεινόμενη μείωση του εκλογικού μέτρου της εκλογής των αντιπροσώπων από 35 σε 25 και από 18 σε 13 διευρύνει την αντιπροσωπευτικότητα της Ομοσπονδίας και επεκτείνει την εκλογική βάση των οργάνων διοίκησης, ενισχύοντας τη δημοκρατική αρχή. Με την προτεινόμενη τροποποίηση και μικρότερα σωματεία, με λίγα μέλη, θα μπορούν να συμμετέχουν στο Γενικό Συνέδριο, που συνιστά το ανώτατο όργανο της Ομοσπονδίας. Αυτή η τροποποίηση φρονούμε ότι μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για συναδέλφους να εγγραφούν και να συμμετέχουν πιο ενεργά στα σωματεία τους και να δώσει μια μικρή ώθηση στο συνδικαλιστικό κίνημα στον κλάδο μας. Αυτό άλλωστε ανήκει και στους διακηρυγμένους σκοπούς της Ομοσπονδίας

- Η προτεινόμενη μείωση των μελών του Δ.Σ από 15 σε 11 μέλη υπαγορεύεται από την ανάγκη ευχερέστερης και πιο ευέλικτης λειτουργίας του οργάνου, μείωσης δαπανών, αντιστοίχισης με τα ισχύοντα σε άλλες ομοσπονδίες, σε συνδυασμό βέβαια με τη μείωση των μελών των πρωτοβάθμιων σωματείων που παρατηρείται στον κλάδο. Είναι αναμφισβήτητο, ότι ο αριθμός των Αγροτικών Οργανώσεων και οι δραστηριότητες στον κλάδο συρρικνώνονται, οι εκκαθαρίσεις συνεταιρισμών μετά την ψήφιση του ν. 4015/2011 αποτελούν πολύ συχνό φαινόμενο και σε γενικές γραμμές ο αριθμός των ενεργών εργασιακά συναδέλφων βαίνει μειούμενος. Ο αριθμός των 15 μελών επομένως είναι υπερβολικός για τα δεδομένα και τις ανάγκες της Ομοσπονδίας και πρέπει να μειωθεί όπως προτείνεται.

 

Απολογισμός 46ου Συνεδρίου ΟΣΕΓΟ (Θεσ/κη 11-12-13/12/2014)

Συναδέλφισσες, οι,
Δεν υπάρχει πιο εύκολος τρόπος να ακυρώσεις ένα θεσμό από το να τον συκοφαντείς και να τον υπονομεύεις ισοπεδώνοντας αρχές και γενικεύοντας μεμονωμένες ατυχείς και συγκυριακές συμπτώσεις. Αυτό έγινε με το Συνεταιριστικό Κίνημα.
Μέχρι το 1980 το Συνεταιριστικό Κίνημα στην πατρίδα μας έχει διαμορφώσει μία συνεταιριστική πυραμίδα που αποτελείται στη βάση της από 6985 πρωτοβάθμιους συνεταιρισμούς, 126 δευτεροβάθμιες ΕΑΣ, 17 Συνεταιριστικές Κοινοπραξίες, 88 Συνεταιριστικές Εταιρείες με 750.000 μέλη συνεταιρισμένους αγρότες. Αυτό το κίνημα λειτουργούσε στη βάση των Διεθνών Συνεταιριστικών Αρχών, το σύνθημα όλων των Συνεταιρισμών ήταν «ο καθένας για όλους και όλοι για τον καθένα»
Μέσα από τις ΑΣΟ δρομολογήθηκαν και επιτεύχθηκαν αναπτυξιακές διαδικασίες, ο Συνεταιρισμός άλλωστε είναι ο «γιός της φτώχειας και ο πατέρας της ανάπτυξης» που βασίζεται πάνω απ’ όλα( θεσμικό πλαίσιο, χρηματοδοτικούς πόρους ) στον ανθρώπινο παράγοντα (Διοικητικό – υπαλληλικό).
Έτσι φθάνουμε στο 2000 όπου ψηφίζεται ο Ν.2810, ένα σημαντικό θεσμικό πλαίσιο για τις ΑΣΟ, το οποίο ακύρωσε ο Ν.4015/2011 που βρήκε αντίθετους τόσο εμάς όσο και το Δ.Σ. της ΠΑΣΕΓΕΣ και τη συντριπτική πλειοψηφία των Δ.Σ. των ΑΣΟ της χώρας μας και που κατά την άποψή μου, αντί να θεραπεύσει συγκεκριμένα προβλήματα στη λειτουργία των ΑΣΟ, όπως π.χ. διάλυση – εκκαθάριση ανενεργών συνεταιρισμών ,που ήταν επιτακτικά αναγκαίο και όλοι συμφωνούσαμε, το μόνο που κατάφερε ήταν να διαλύσει τις Δευτεροβάθμιες ΕΑΣ που ήταν η «ραχοκοκαλιά» του Συνεταιριστικού Κινήματος, διευκολύνοντας α) ιδιωτικά συμφέροντα, που διαχρονικά εποφθαλμιούσαν τον κύκλο εργασιών τους, β)δρομολογώντας τη μεταβίβαση σε εξευτελιστικές τιμές παραγωγικών και αδρανών στοιχείων τους σε ιδιώτες.

Αναφορικά με τους εργαζόμενους, η μετατροπή των Α.Σ.Ο σε Α.Ε, το ξεπούλημα των παραγωγικών επενδύσεων και η παράδοση τους στο ιδιωτικό κεφάλαιο, οι εκκαθαρίσεις και οι συγχωνεύσεις, οδηγούν σε απολύσεις, σε μειώσεις μισθών, στην κατάργηση εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, ενώ, επιπλέον, σε πολλές περιπτώσεις οι εργαζόμενοι παραμένουν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα απλήρωτοι.
Μεγάλος είναι και ο κίνδυνος των μαζικών απολύσεων, ενώ, ήδη τα ΔΣ αρκετών Ενώσεων έχουν προχωρήσει σε δεκάδες απολύσεις. Εκατοντάδες εργαζόμενοι, πολλοί από αυτούς σε μεγάλη ηλικία και λίγο πριν από την σύνταξη, κινδυνεύουν να βρεθούν άνεργοι, παρόλο που κυβερνητικοί παράγοντες διαβεβαίωναν κατά την ψήφιση του ν.4015/2011 ότι οι περισσότεροι θα απορροφηθούν σε άλλους συνεταιρισμούς.

Αδυναμία – άγνοια συγκεκριμένων συνεταιριστών που από μικροφιλοδοξία – ματαιοδοξία ηγήθηκαν Διοικήσεων ΑΣΟ, χωρίς να έχουν την υποκειμενική δυνατότητα – γνώση – εμπειρία για επιτυχείς χειρισμούς και ανταπόκριση στις παραγωγικές και διοικητικές ανάγκες της οργάνωσής τους. Κάποιοι νέοι συνεταιριστές την τελευταία 30ετία όχι μόνο δεν αποδείχθηκαν άξιοι συνεχιστές οραματιστών του Συνεταιριστικού κινήματος, αλλά διαπιστώθηκε ότι ήταν μη ικανοί διαχειριστές του τεράστιου έργου που τους άφησαν.
Εάν κάποιοι ελάχιστοι συνεταιριστές λειτούργησαν με ιδιοτελείς σκοπούς κατά τη θητεία τους, στις Διοικήσεις των ΑΣΟ οι γενικευμένες αναφορές, η διάχυση ευθυνών και συκοφαντιών επί όλων των στελεχών (Διοικητικών και υπηρεσιακών) των ΑΣΟ είναι ανεπίτρεπτη

Συναδέλφισσες,οι
Θα μπορούσε κανείς να μιλάει για ώρες πολλές σε σχέση με τις αιτίες που μας οδήγησαν εδώ.
Το ακρογωνιαίο ερώτημα που τίθεται όμως τώρα εδώ την ύστατη στιγμή, πριν την ολοκληρωτική κατάρρευση είναι: ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
Μακριά από λαϊκισμούς και μεγαλοστομίες χωρίς καιροσκοπισμούς και μικροπολιτικές προσεγγίσεις η απάντηση κατά την ταπεινή μου άποψη είναι: NAI YΠΟ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.
Η αναγέννηση του συνεταιριστικού κινήματος και της θεμελίωσής του σε νέες βάσεις όχι μόνο στον αγροτικό χώρο αλλά σε όλη την οικονομία θα είναι εργαλείο για τους αγρότες να αντισταθούν στην κρίση, τους μεσάζοντες και τις αγορές.
Ο Νόμος 4015/2011 περί Αγροτικών Συνεταιρισμών και ο τρόπος που αυτός εφαρμόστηκε από την πλειονότητα των ΔΣ των Αγροτικών Συνεταιρισμών αποτέλεσε την «χαριστική βολή» για τον ήδη απαξιωμένο αγροτικό συνεταιριστικό χώρο. Η εφαρμογή του οδήγησε στην διάλυση και στο ξεπούλημα της περιουσίας των Οργανώσεων με καταστροφικές συνέπειες για τον μικρομεσαίο αγρότη και για την συνεταιριστική αγροτική πολιτική, αλλά και για τους χιλιάδες εργαζομένους στις Αγροτικές Συνεταιριστικές Οργανώσεις (Α.Σ.Ο).
Αντί να δίνουν ελαφρά τη καρδία εντυπωσιακούς σκανδαλοθηρικούς τίτλους οι δημοσιογράφοι, ικανοποιώντας το κοινό αίσθημα που πράγματι έχει σήμερα μεγάλη καχυποψία για κάθε τι συλλογικό, ας μελετήσουν και ας αποκαλύψουν σε ποια επιχειρηματικά συμφέροντα κατέληξαν κάποια συνεταιριστικά διαμάντια που πρώτα κατασυκοφαντήθηκαν και μετά εκποιήθηκαν…

 

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα την τελευταία τριακονταετία διαχωρίστηκε de facto σε δύο ταχύτητες καθώς βασιζόταν κυρίως α) σε έναν ισχυρό πυλώνα του δημοσίου και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, και β) έναν ασθενικό πυλώνα του ιδιωτικού τομέα. Δυστυχώς μέχρι σήμερα λόγω θεσμικών εμποδίων και προσωπικών/κομματικών επιδιώξεων δεν έχει γίνει εφικτός ο εκσυγχρονισμός της δομής της συνδικαλιστικής πυραμίδας, τόσο με τη συγχώνευση κλαδικών ομοσπονδιών, όσο και με την ενιαία συνδικαλιστική έκφραση δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων, εξέλιξη που θα ισχυροποιούσε το συνδικαλιστικό κίνημα...

Η οικονομική κρίση και η θέση της χώρας μας σε καθεστώς επιτήρησης από τους πιστωτές της, βρήκε ήδη αποδυναμωμένο το συνδικαλιστικό κίνημα την ώρα της «μητέρας των μαχών» κατά του Μνημονίου. Ας γίνει κρυστάλλινο:δεν κερδίζονται εργατικοί αγώνες με τόσο χαμηλή συμμετοχή των εργαζομένων στα συνδικάτα και τις δραστηριότητες τους, με τόσο αδύναμο συνδικαλιστικό κίνημα!

 


Κορυφαίο πρόβλημα, αποτελεί η όλο και μεγαλύτερη συρρίκνωση των συνδικάτων και η καθημερινή απομαζικοποίησή τους καθώς και η ανυποληψία τους στην κοινή γνώμη. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις, ειδικά οι τελευταίες, ήταν δραματικά ισχνές, τόσο ως προς τη συμμετοχή στους απεργούς (στις περισσότερες περιπτώσεις κάτω του 10%), όσο και ως προς τις απεργιακές συγκεντρώσεις. Ουσιαστικά, σιωπηλά νομιμοποιείται η απεργοσπασία. Επίσης σύμφωνα με την τελευταία έρευνα, δυστυχώς μόνον ένα 6% της κοινωνίας εμπιστεύονται τα συνδικάτα. Ο Αρμαγεδδώνας των σαρωτικών, αντεργατικών αντιλαϊκών μέτρων που σάρωσαν το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και πέρασαν χωρίς να μπορέσουν τα συνδικάτα να βάλουν έστω ένα φρένο, επέδρασε καθοριστικά, με αρνητικό τρόπο στις συνειδήσεις.

Σήμερα που κλονίζονται τα ιερά και τα όσια της εργασίας, η χώρα έχει περισσότερο από ποτέ άλλοτε την ανάγκη ενός ισχυρού εργατικού συνδικαλισμού, που όμως θα είναι απαλλαγμένος από τις κακοδαιμονίες του παρελθόντος και θα μπορεί να συμμετέχει ως αξιόπιστος συνομιλητής στις εθνικές και τις ευρωπαϊκές διαδικασίες κοινωνικού διαλόγου.
Τα συνδικάτα οφείλουν να προσανατολιστούν πολύ λιγότερο στη διατήρηση συντεχνιακών επιδιώξεων και μικροσυμφερόντων και να παρέχουν υπηρεσιες προς τα μέλη τους όπως είναι η νομική αντιπροσώπευση και προστασία, η πληροφόρηση, η εκπαίδευση και κατάρτιση, η ιατροφαρμακευτική κάλυψη κ.α.
Επίσης η προσέγγιση των εργαζομένων με νέους τρόπους (συνδικαλισμός της γειτονιάς, εμπλοκή σε δράσεις κοινωνικής οικονομίας κ.λπ.) και η χρήση σύγχρονων εργαλείων, όπως τα social media, μπορεί να προσδώσει προστιθέμενη αξία στη συνδικαλιστική οργάνωση.
Αν το συνδικαλιστικό κίνημα θέλει να οργανώσει το νέο εργατικό δυναμικό στην Ελλάδα του Μνημονίου θα πρέπει να μεταρρυθμίσει την ατζέντα και τις θεσμικές του πρακτικές για να συναντήσει τις ανάγκες των εργαζομένων .


ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

 

Συναδέλφισσες, οι
Η μαζικοποίηση των σωματείων μας είναι προτεραιότητα για να αντιμετωπίσουμε κάθε προσπάθεια παραβίασης των δικαιωμάτων μας.
Οι νέες συνθήκες που επικρατούν σε ορισμένες οργανώσεις (συρρίκνωση εργασιών – έλλειψη χρηματοδότησης – απολύσεις κτλ) έχουν οδηγήσει πολλά σωματεία σε αδράνεια αποδυναμώνοντας έτσι τις συνδικαλιστικές παρεμβάσεις σε παραβιάσεις της Εργατικής Νομοθεσίας και σε μονομερείς βλαπτικές μεταβολές των όρων εργασίας τους από τις εργοδοτικές οργανώσεις.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να ενεργοποιηθούν για να καλυφθούν άμεσα μέσω των σωματείων και σε συνεργασία με την Ομοσπονδία να προχωρήσουμε όπου χρειάζεται σε ενοποιήσεις ή δημιουργία νέων για την κάλυψη όλων των εργαζομένων ώστε να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στις διεκδικήσεις μας και στην ανάδειξή των προβλημάτων του Κλάδου μας.


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΘΕΛΟΥΣΙΑΣ ΕΞΟΔΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Συνεδέλφισσες,οι

Η Ομοσπονδία λαμβάνοντας υπόψιν τα σοβαρά προβλήματα που απασχολούν το Κλάδο μας (απολύσεις, απλήρωτοι εργαζόμενοι, εκκαθαρίσεις Οργανώσεων, έλλειψη χρηματοδότησης, περιορισμός δραστηριοτήτων κτλ) προτίθεται σε συνεργασία με την ΠΑΣΕΓΕΣ να επεξεργαστεί και να προτείνει πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου για τους εργαζόμενους στις Συνεταιριστικές Οργανώσεις.
Στόχος του προγράμματος θα είναι η αποτροπή των απολύσεων, η αποτροπή μείωσης αποδοχών, η άρση των κοινωνικών αδιεξόδων των απολυμένων λόγω εκκαθάρισης και η βιώσιμη προοπτική από την ελάφρυνση του μισθολογικού κόστους των Συνεταιριστικών Οργανώσεων.
Το πρόγραμμα θα είναι προαιρετικό τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τις Οργανώσεις, θα ομαδοποιηθεί ανάλογα με το χρόνο θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος και τα έτη υπηρεσίας και θα περιλαμβάνει κίνητρα για τους εργαζόμενους (αποζημίωση, πλασματικά χρόνια κλπ).
Η Ομοσπονδία κάλυψε το κόστος της προμελέτης του προγράμματος που εκπονείται από ειδικό σύμβουλο και στη συνέχεια σε συνεργασία με την ΠΑΣΕΓΕΣ θα διαπραγματευθούμε με τα αρμόδια κυβερνητικά όργανα την έγκριση του και την ψήφιση όποιων ενδεχόμενα ρυθμίσεων χρειαστούν.

Επίσης τροποποιήσαμε μετά από συνάντηση με τον Υφυπουργό Γεωργίας κ. Πάρι Κουκουλόπουλο, το άρθρο 61, παρ. 17 του Ν.4277/1-8-2014, ΦΕΚ Α΄156 με το οποίο αποκαταστάθηκε η αδικία σε βάρος ασφαλισμένων του πρώην Ταμείου μας ΤΣΕΑΠΓΣΟ, που είχε επιφέρει η Εγκύκλιος του ΙΚΑ – Τ00/530/5/1-8-2012 η οποία χαρακτήριζε « νέους εργαζόμενους» όσους μετά την 1/8/2007 είχαν συνάψει Νέα Σύμβαση Εργασίας ( μετά από διακοπή ή αλλαγή συνεταιριστικού εργοδότη) με Συνεταιριστική Οργάνωση και τους ασφάλιζαν με πακέτα κάλυψης ΙΚΑ και έτσι οι εργαζόμενοι έχαναν όλα τα δικαιώματα τους για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος και υπολογισμού σύνταξης σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στις διατάξεις του πρώην Ταμείου μας ΤΣΕΑΠΓΣΟ.

 

 


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΔΡΑΣΗ

Συναδέλφισσες, οι
Οι διεκδικήσεις της νέας Διοίκησης της Ομοσπονδίας μας θα επικεντρωθούν στα εξής
- Υπογραφή νέας Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
-Νομοθετική ρύθμιση για παράταση της καταστατικής ασφαλιστικής διάταξης για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος με 25ετία.
- Ανασυγκρότηση του Αγροτικού Συνεταιριστικού Κινήματος με εξυγίανση των υπερχρεωμένων οργανώσεων και με ξεκαθάρισμα των ανενεργών.
- Άμεση χρηματοδότηση των συνεταιριστικών οργανώσεων από το τραπεζικό σύστημα.
- Συνεχή εκπαίδευση των εργαζομένων στις ΑΣΟ.
- Διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας στο Κλάδο μας.
- Κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών διατάξεων που έχουν πρόσφατα ψηφιστεί.
- Σεβασμό του συνταγματικά κατοχυρωμένου θεσμικού πλαισίου για τις Σ.Σ.Ε(Ν.1876/1990).
- Κάλυψη με ειδικό πρόγραμμα του ΟΑΕΔ απολυμένων- ανέργων από συνεταιριστικές οργανώσεις μέχρι την θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
- Η άμεση ασφαλιστική τακτοποίηση των ασφαλισμένων από 1/1/1993 στον Κλάδο μας σε Βαρέα και Ανθυγιεινά.
- Η μείωση του χρόνου εκκαθάρισης των συντάξεων.
- Διασφάλιση και ενίσχυση του δημόσιου υποχρεωτικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.
- Αύξηση των κοινωνικών δαπανών για την Υγεία και την Παιδεία.
- Αυστηρή και αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, της εισφοροδιαφυγής, της φοροκλοπής και των ανείσπρακτων οφειλών προς τα ταμεία.

 


Συναδέλφισσες, οι
Είναι κοινή, πλέον, διαπίστωση πως αποτελεί στρατηγική επιδίωξη της Κυβέρνησης η συνεχής αποδιάρθρωση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Αυτή η επιδίωξη, επιχειρείται να συσκοτιστεί από την κυβερνητική ρητορική περί του «τέλους των Μνημονίων». Όμως, οποιαδήποτε προσπάθεια εξωραϊσμού δεν μπορεί να αντιστρέψει τη ζοφερή πραγματικότητα της συνεχούς επιδείνωσης της καθημερινότητας, κυρίως των λαϊκών στρωμάτων, αλλά και την εμμονή της Κυβέρνησης στη διαιώνιση των πολιτικών της ακραίας λιτότητας.
Η ανεργία, η φτώχεια, η ανθρωπιστική κρίση, η μείωση μισθών και συντάξεων, οι απολύσεις, η συρρίκνωση των κοινωνικών δικαιωμάτων, της Υγείας, της Παιδείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, η φορολογική λεηλασία, η δήμευση της πρώτης κατοικίας, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, ο αυταρχισμός και ο περιορισμός των συλλογικών δικαιωμάτων μας γυρίζουν σε προηγούμενες εποχές. Πρέπει να τους σταματήσουμε.

Η Ομοσπονδία απευθύνει αγωνιστικό κάλεσμα ενότητας προς όλους τους εργαζόμενους για να αντιπαλέψουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ τις αντικοινωνικές και αντεργατικές πολιτικές.


ΛΕΜΕ ΟΧΙ

Στις πολιτικές των άδικων, σκληρών και αδιέξοδων φορολογικών, οικονομικών και αντικοινωνικών μέτρων.
Με αυτές τις θέσεις, απόψεις και τους προβληματισμούς σας καλούμε όλους μαζί για την διεκδίκηση των αιτημάτων του Κλάδου μας.
Τέλος σας καλούμε αφήνοντας στην άκρη μικροπαραταξιακές σκοπιμότητες να υπερψηφίσετε τον Διοικητικό και Οικονομικό Απολογισμό έτους 2012-2013-2014 της Ομοσπονδίας μας.

 

 

 

 

 

Τρίτη
12
Δεκεμβρίου
2017
Ανατ.: 07.32
Δύση: 17.06
Σελήνη
24 ημερών
Σπυρίδωνος Τριμυθούντος, Αλεξάνδρου Ιεροσολύμων, Ιωάννου Ζιχνών

|