Που ήσασταν αλήθεια τόσο καιρό;
 
Η διοίκηση της ΟΣΕΓΟ, κι εγώ προσωπικά, όλο αυτό τον καιρό, έχουμε βρεθεί στην πρώτη γραμμή του αγώνα, εξαντλώντας κλιμακωτά όλα τα μέσα που προβλέπει ο θεσμικός μας ρόλος, ώστε να ομαλοποιηθεί η κατάσταση στους κόλπους του κλάδου μας και να καταστεί εφικτή η επιβίωσή του στους δύσκολους καιρούς που περνάμε. 
 
Πόσος κόσμος απασχολείται σήμερα στις συνεταιριστικές οργανώσεις και ποιες οι «παράπλευρες απώλειες» την τελευταία τριετία;
 
Μιλάμε σήμερα για 8.000 εργαζομένους σε περίπου 138 ενώσεις και συνεταιρισμούς, όταν τρία χρόνια πριν υπήρχαν 11.000 εργαζόμενοι. Συρρικνώθηκαν οι οργανώσεις, μειώθηκε ο αριθμός τους, αφού πολλές λύθηκαν και βρέθηκαν σε εκκαθάριση οδηγώντας σε ανεργία τους εργαζομένους και με σοβαρές απώλειες σε δεδουλευμένα.
 
Τι έφταιξε και οι οργανώσεις οδεύουν στη χρεοκοπία και τι ευθύνη φέρουν οι εργαζόμενοι;
 
Οι αιτίες είναι πολλές και οι παράγοντες που έχουν επηρεάσει την οικονομική οδό των ενώσεων δεν παρουσιάζονται όλοι μαζί πάντα, ούτε με την ίδια ένταση ή με την ίδια νομοτέλεια. Αν όμως ήθελε κανείς να αναζητήσει τις κοινές συνισταμένες, θα μπορούσε να αναφέρει την κακοδιαχείριση από την πλευρά των αιρετών μελών της διοίκησης, που άλλοτε οφειλόταν σε έλλειψη ικανοτήτων και άλλοτε σε προσωπικές σκοπιμότητες, την έλλειψη στήριξης από την πολιτεία, με αποτέλεσμα τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα των προϊόντων σε συνάρτηση με την έλλειψη στρατηγικής προώθησής τους στην αγορά, και επιπλέον τον τρόπο εφαρμογής της ΚΑΠ που οδήγησε στο σχηματισμό μίας καταστροφικής νοοτροπίας στους αγρότες, οι οποίοι εξαντλούσαν την ενέργειά τους στη λήψη επιδοτήσεων.
 
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν καμία ευθύνη στην πορεία αυτή, και πώς άλλωστε θα μπορούσαν, αφού δεν συμμετείχαν στη λήψη των αποφάσεων που σχημάτισαν την ανωτέρω εικόνα. Το αντίθετο. Είναι ιδιαίτερα μεγάλος ο αριθμός των εργαζομένων που εδώ και καιρό εργάζονται ακόμη και χωρίς να αμείβονται ή με καθυστερήσεις αγωνιζόμενοι για την επιβίωση των οργανώσεων.
 
Πασχίζετε τελικά για την επιβίωση των οργανώσεων ή για τη διασφάλιση της θέσης των εργαζομένων;
 
Η απάντηση περιέχεται στην ερώτηση και σχηματίζεται εάν ο διαζευκτικός σύνδεσμος «ή» αντικατασταθεί από τον συμπλεκτικό «και». Παλεύουμε για την επιβίωση των οργανώσεων και για τη διασφάλιση της θέσης των εργαζομένων. Εργαζόμενοι και οργανώσεις είμαστε ένας οργανισμός, όπως το ανθρώπινο σώμα, όπου όλα τα κύτταρα συνεργάζονται και είναι απαραίτητα για την βιωσιμότητά του.
 
Τι σας έχει κάνει να μιλάτε για «ανεκδιήγητη στάση του προέδρου της ΠΑΣΕΓΕΣ»;
 
Από την πρώτη ακόμη συνάντησή μας, που ορίστηκε για την έναρξη των διαπραγματεύσεων για την υπογραφή νέας κλαδικής σύμβασης, διαφαινόταν ότι η ΠΑΣΕΓΕΣ είχε προσέλθει στο διάλογο μόνο για να εξαντλήσει τις τυπικές διατυπώσεις που απαιτούσε ο νόμος, χωρίς να επιθυμεί στην ουσία την υπογραφή κλαδικής σύμβασης.
Με την πάροδο του χρόνου, η πρόθεσή της έγινε απόλυτα διαυγής, όταν στην ειλικρινή μας προσπάθεια υποβολής προτάσεων που περιείχαν σοβαρές μειώσεις για τις αμοιβές των εργαζομένων, όπως επιβάλλουν οι χαλεποί καιροί μας, η ΠΑΣΕΓΕΣ απάντησε προτείνοντας μειώσεις μεγαλύτερες από αυτές που και το ίδιο το μνημόνιο προέβλεπε! Αντιλαμβάνεται κανείς ότι η μόνη επιδίωξη της προεδρίας της ΠΑΣΕΓΕΣ ήταν η ματαίωση κάθε προσπάθειας υπογραφής κλαδικής σύμβασης και η περιαγωγή των εργαζομένων στην αυθαίρετη χωρίς κανένα συλλογικό έλεγχο υπογραφή ατομικών και επιχειρησιακών συμβάσεων.
 
Υπό αυτήν την έννοια η στάση του Προεδρείου της ΠΑΣΕΓΕΣ προφανώς αλλοιώνει την ιστορική σχέση που είχαμε δομήσει εργοδότες και εργαζόμενοι στον κλάδο μας οδηγώντας τον σε αναπόφευκτη ρήξη με συνέπειες καταστροφικές για όλους, εργοδότες και εργαζομένους.
 
Ποια είναι τα επόμενα βήματά σας και πώς θα υπάρξει ισορροπία και διέξοδος σ’ αυτή την υπόθεση;
 
Τα επόμενα βήματά μας υπαγορεύτηκαν από όσα ανωτέρω περιέγραψα και είναι η οδός των συλλογικών αγώνων με έναρξη την πανελλαδική απεργία της Τετάρτης 3/10/2012 και το συλλαλητήριο με προορισμό τα γραφεία της ΠΑΣΕΓΕΣ.
 
Η μόνη διέξοδος είναι να αντιληφθεί, έστω και την ύστατη στιγμή, το Προεδρείο της ΠΑΣΕΓΕΣ τον ιστορικό του ρόλο και την ευθύνη που έχει στις ιστορικές στιγμές που ζούμε και να προσέλθει σε ειλικρινή διάλογο με στόχο την αποκατάσταση της ηρεμίας στους εργασιακούς χώρους και την υιοθέτηση κοινών γραμμών αγώνα. Με αυτόν μόνο τον τρόπο θα εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα του κλάδου και θα αποτραπεί το καταστρεπτικό για το μέλλον της χώρας ξεπούλημα των συνεταιριστικών εταιρειών.
 

Τρίτη
12
Δεκεμβρίου
2017
Ανατ.: 07.32
Δύση: 17.06
Σελήνη
24 ημερών
Σπυρίδωνος Τριμυθούντος, Αλεξάνδρου Ιεροσολύμων, Ιωάννου Ζιχνών

|