Απολογισμός  46ου Συνεδρίου ΟΣΕΓΟ (Θεσ/κη 11-12-13/12/2014)

Συναδέλφισσες, οι,
Δεν υπάρχει πιο εύκολος τρόπος να ακυρώσεις ένα θεσμό από το να τον συκοφαντείς και να τον υπονομεύεις ισοπεδώνοντας αρχές και γενικεύοντας μεμονωμένες ατυχείς και συγκυριακές συμπτώσεις. Αυτό έγινε με το Συνεταιριστικό Κίνημα.
Μέχρι το 1980 το Συνεταιριστικό Κίνημα στην πατρίδα μας έχει διαμορφώσει μία συνεταιριστική πυραμίδα που αποτελείται στη βάση της από 6985 πρωτοβάθμιους συνεταιρισμούς, 126 δευτεροβάθμιες ΕΑΣ, 17 Συνεταιριστικές Κοινοπραξίες, 88 Συνεταιριστικές Εταιρείες με 750.000 μέλη συνεταιρισμένους αγρότες. Αυτό το κίνημα λειτουργούσε στη βάση των Διεθνών Συνεταιριστικών Αρχών, το σύνθημα όλων των Συνεταιρισμών ήταν «ο καθένας για όλους και όλοι για τον καθένα»
Μέσα από τις ΑΣΟ δρομολογήθηκαν και επιτεύχθηκαν αναπτυξιακές διαδικασίες, ο Συνεταιρισμός άλλωστε είναι ο «γιός της φτώχειας και ο πατέρας της ανάπτυξης» που βασίζεται πάνω απ’ όλα( θεσμικό πλαίσιο, χρηματοδοτικούς πόρους ) στον ανθρώπινο παράγοντα (Διοικητικό – υπαλληλικό).
Έτσι φθάνουμε στο 2000 όπου ψηφίζεται  ο Ν.2810, ένα σημαντικό θεσμικό πλαίσιο για τις ΑΣΟ, το οποίο ακύρωσε ο Ν.4015/2011  που βρήκε αντίθετους τόσο εμάς όσο και το Δ.Σ. της ΠΑΣΕΓΕΣ και τη συντριπτική πλειοψηφία των Δ.Σ. των ΑΣΟ της χώρας μας και που κατά την άποψή μου, αντί να θεραπεύσει συγκεκριμένα προβλήματα στη λειτουργία των ΑΣΟ, όπως π.χ. διάλυση – εκκαθάριση ανενεργών συνεταιρισμών ,που ήταν επιτακτικά αναγκαίο και όλοι συμφωνούσαμε, το μόνο που κατάφερε ήταν να διαλύσει τις Δευτεροβάθμιες ΕΑΣ που ήταν η «ραχοκοκαλιά» του Συνεταιριστικού Κινήματος, διευκολύνοντας α) ιδιωτικά συμφέροντα, που διαχρονικά εποφθαλμιούσαν τον κύκλο εργασιών τους, β)δρομολογώντας τη μεταβίβαση σε εξευτελιστικές τιμές παραγωγικών και αδρανών στοιχείων τους σε ιδιώτες.

Αναφορικά με τους εργαζόμενους, η μετατροπή των Α.Σ.Ο σε Α.Ε, το ξεπούλημα των παραγωγικών επενδύσεων και η παράδοση τους στο ιδιωτικό κεφάλαιο, οι εκκαθαρίσεις και οι συγχωνεύσεις, οδηγούν σε απολύσεις, σε μειώσεις μισθών, στην κατάργηση εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, ενώ, επιπλέον,  σε πολλές περιπτώσεις οι εργαζόμενοι παραμένουν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα απλήρωτοι.
Μεγάλος είναι και ο κίνδυνος των μαζικών απολύσεων, ενώ, ήδη τα ΔΣ αρκετών Ενώσεων έχουν προχωρήσει σε δεκάδες απολύσεις. Εκατοντάδες εργαζόμενοι, πολλοί από αυτούς σε μεγάλη ηλικία και λίγο πριν από την σύνταξη, κινδυνεύουν να βρεθούν άνεργοι, παρόλο που κυβερνητικοί παράγοντες διαβεβαίωναν κατά την ψήφιση του ν.4015/2011 ότι οι περισσότεροι θα απορροφηθούν σε άλλους συνεταιρισμούς.

Αδυναμία – άγνοια συγκεκριμένων συνεταιριστών που από μικροφιλοδοξία – ματαιοδοξία ηγήθηκαν Διοικήσεων ΑΣΟ, χωρίς να έχουν την υποκειμενική δυνατότητα – γνώση – εμπειρία για επιτυχείς χειρισμούς και ανταπόκριση στις παραγωγικές και διοικητικές ανάγκες της οργάνωσής τους. Κάποιοι νέοι συνεταιριστές την τελευταία 30ετία όχι μόνο δεν αποδείχθηκαν άξιοι συνεχιστές οραματιστών του Συνεταιριστικού κινήματος, αλλά διαπιστώθηκε ότι ήταν μη ικανοί διαχειριστές του τεράστιου έργου που τους άφησαν.
Εάν κάποιοι ελάχιστοι συνεταιριστές λειτούργησαν με ιδιοτελείς σκοπούς κατά τη θητεία τους, στις Διοικήσεις των ΑΣΟ οι γενικευμένες αναφορές, η διάχυση ευθυνών και συκοφαντιών επί όλων των στελεχών (Διοικητικών και υπηρεσιακών) των ΑΣΟ είναι ανεπίτρεπτη

Συναδέλφισσες,οι
Θα μπορούσε κανείς να μιλάει για ώρες πολλές σε σχέση με τις αιτίες που μας οδήγησαν εδώ.
Το ακρογωνιαίο ερώτημα που τίθεται όμως τώρα εδώ την ύστατη στιγμή, πριν την ολοκληρωτική κατάρρευση  είναι: ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
Μακριά από λαϊκισμούς και μεγαλοστομίες χωρίς καιροσκοπισμούς και μικροπολιτικές προσεγγίσεις η απάντηση κατά την ταπεινή μου άποψη είναι: NAI YΠΟ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.
Η αναγέννηση του συνεταιριστικού κινήματος και της θεμελίωσής του σε νέες βάσεις όχι μόνο στον αγροτικό χώρο αλλά σε όλη την οικονομία θα είναι εργαλείο για τους αγρότες να αντισταθούν στην κρίση, τους μεσάζοντες και τις αγορές.
Ο Νόμος 4015/2011 περί Αγροτικών Συνεταιρισμών και ο τρόπος που αυτός εφαρμόστηκε από την πλειονότητα των ΔΣ των Αγροτικών Συνεταιρισμών αποτέλεσε την «χαριστική βολή» για τον ήδη απαξιωμένο αγροτικό συνεταιριστικό χώρο. Η εφαρμογή του οδήγησε στην διάλυση και στο ξεπούλημα της περιουσίας των Οργανώσεων με καταστροφικές συνέπειες για τον μικρομεσαίο αγρότη και για την συνεταιριστική αγροτική πολιτική, αλλά και για τους χιλιάδες εργαζομένους στις Αγροτικές Συνεταιριστικές Οργανώσεις (Α.Σ.Ο).
 Αντί να δίνουν ελαφρά τη καρδία εντυπωσιακούς σκανδαλοθηρικούς τίτλους οι δημοσιογράφοι, ικανοποιώντας το κοινό αίσθημα που πράγματι έχει σήμερα μεγάλη καχυποψία για κάθε τι συλλογικό, ας μελετήσουν και ας αποκαλύψουν σε ποια επιχειρηματικά συμφέροντα κατέληξαν κάποια συνεταιριστικά διαμάντια που πρώτα κατασυκοφαντήθηκαν και μετά εκποιήθηκαν…

 

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα την τελευταία τριακονταετία διαχωρίστηκε de facto σε δύο ταχύτητες καθώς βασιζόταν κυρίως α) σε έναν ισχυρό πυλώνα του δημοσίου και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, και β) έναν ασθενικό πυλώνα του ιδιωτικού τομέα. Δυστυχώς μέχρι σήμερα λόγω θεσμικών εμποδίων και προσωπικών/κομματικών επιδιώξεων δεν έχει γίνει εφικτός ο εκσυγχρονισμός της δομής της συνδικαλιστικής πυραμίδας, τόσο με τη συγχώνευση κλαδικών ομοσπονδιών, όσο και με την ενιαία συνδικαλιστική έκφραση δημοσίων και ιδιωτικών υπαλλήλων, εξέλιξη που θα ισχυροποιούσε το συνδικαλιστικό κίνημα...
 
 Η οικονομική κρίση και η θέση της χώρας μας σε καθεστώς επιτήρησης από τους πιστωτές της, βρήκε ήδη αποδυναμωμένο το συνδικαλιστικό κίνημα την ώρα της «μητέρας των μαχών» κατά του Μνημονίου. Ας γίνει κρυστάλλινο:δεν κερδίζονται εργατικοί αγώνες με τόσο χαμηλή συμμετοχή των εργαζομένων στα συνδικάτα και τις δραστηριότητες τους, με τόσο αδύναμο συνδικαλιστικό κίνημα!

 


Κορυφαίο πρόβλημα,  αποτελεί η όλο και μεγαλύτερη συρρίκνωση των συνδικάτων και η καθημερινή απομαζικοποίησή τους καθώς και η ανυποληψία τους στην κοινή γνώμη. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις, ειδικά οι τελευταίες, ήταν δραματικά ισχνές, τόσο ως προς τη συμμετοχή στους απεργούς (στις περισσότερες περιπτώσεις κάτω του 10%), όσο και ως προς τις απεργιακές συγκεντρώσεις. Ουσιαστικά, σιωπηλά νομιμοποιείται η απεργοσπασία. Επίσης σύμφωνα με την τελευταία έρευνα, δυστυχώς μόνον ένα 6% της κοινωνίας εμπιστεύονται τα συνδικάτα. Ο Αρμαγεδδώνας των σαρωτικών, αντεργατικών αντιλαϊκών μέτρων που σάρωσαν το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και πέρασαν χωρίς να μπορέσουν τα συνδικάτα να βάλουν έστω ένα φρένο, επέδρασε καθοριστικά, με αρνητικό τρόπο στις συνειδήσεις.

Σήμερα που κλονίζονται τα ιερά και τα όσια της εργασίας, η χώρα έχει περισσότερο από ποτέ άλλοτε την ανάγκη ενός ισχυρού εργατικού συνδικαλισμού, που όμως θα είναι απαλλαγμένος από τις κακοδαιμονίες του παρελθόντος και θα μπορεί να συμμετέχει ως αξιόπιστος συνομιλητής στις εθνικές και τις ευρωπαϊκές διαδικασίες κοινωνικού διαλόγου. 
Τα συνδικάτα οφείλουν να προσανατολιστούν πολύ λιγότερο στη διατήρηση συντεχνιακών επιδιώξεων και μικροσυμφερόντων και να παρέχουν υπηρεσιες προς τα μέλη τους όπως είναι η νομική αντιπροσώπευση και προστασία, η πληροφόρηση, η εκπαίδευση και κατάρτιση, η ιατροφαρμακευτική κάλυψη κ.α.
Επίσης η προσέγγιση των εργαζομένων με νέους τρόπους (συνδικαλισμός της γειτονιάς, εμπλοκή σε δράσεις κοινωνικής οικονομίας κ.λπ.) και η χρήση σύγχρονων εργαλείων, όπως τα social media, μπορεί να προσδώσει προστιθέμενη αξία στη συνδικαλιστική οργάνωση.
Αν το συνδικαλιστικό κίνημα θέλει να οργανώσει το νέο εργατικό δυναμικό στην Ελλάδα του Μνημονίου θα πρέπει να μεταρρυθμίσει την ατζέντα και τις θεσμικές του πρακτικές για να συναντήσει τις ανάγκες των εργαζομένων .

 


ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

 

Συναδέλφισσες, οι
Η μαζικοποίηση των σωματείων μας είναι προτεραιότητα για να αντιμετωπίσουμε κάθε προσπάθεια παραβίασης των δικαιωμάτων μας.
Οι νέες συνθήκες που επικρατούν σε ορισμένες οργανώσεις (συρρίκνωση  εργασιών – έλλειψη χρηματοδότησης – απολύσεις κτλ) έχουν οδηγήσει πολλά σωματεία σε αδράνεια αποδυναμώνοντας έτσι τις συνδικαλιστικές παρεμβάσεις σε παραβιάσεις της Εργατικής Νομοθεσίας και σε μονομερείς βλαπτικές μεταβολές των όρων εργασίας τους από τις εργοδοτικές οργανώσεις.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να ενεργοποιηθούν για να καλυφθούν άμεσα μέσω των σωματείων και σε συνεργασία με την Ομοσπονδία να προχωρήσουμε όπου χρειάζεται σε ενοποιήσεις ή δημιουργία νέων για την κάλυψη όλων των εργαζομένων  ώστε να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στις διεκδικήσεις μας και στην ανάδειξή των προβλημάτων του Κλάδου μας.


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΘΕΛΟΥΣΙΑΣ ΕΞΟΔΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Συνεδέλφισσες,οι

 Η Ομοσπονδία λαμβάνοντας υπόψιν τα σοβαρά προβλήματα που απασχολούν το Κλάδο μας (απολύσεις, απλήρωτοι εργαζόμενοι, εκκαθαρίσεις Οργανώσεων, έλλειψη χρηματοδότησης, περιορισμός δραστηριοτήτων κτλ) προτίθεται σε συνεργασία με την ΠΑΣΕΓΕΣ να επεξεργαστεί και να προτείνει πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου για τους εργαζόμενους στις Συνεταιριστικές Οργανώσεις.
 Στόχος του προγράμματος θα είναι η αποτροπή των απολύσεων, η αποτροπή μείωσης αποδοχών, η άρση των κοινωνικών αδιεξόδων των απολυμένων λόγω εκκαθάρισης  και η βιώσιμη προοπτική από την ελάφρυνση του μισθολογικού κόστους των Συνεταιριστικών Οργανώσεων.
 Το πρόγραμμα θα είναι προαιρετικό τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τις Οργανώσεις, θα ομαδοποιηθεί ανάλογα με το χρόνο θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος και τα έτη υπηρεσίας και θα περιλαμβάνει κίνητρα για τους εργαζόμενους (αποζημίωση, πλασματικά χρόνια κλπ).
 Η Ομοσπονδία κάλυψε το κόστος της προμελέτης του προγράμματος που εκπονείται  από ειδικό σύμβουλο και στη συνέχεια σε συνεργασία με την ΠΑΣΕΓΕΣ θα διαπραγματευθούμε με τα αρμόδια κυβερνητικά όργανα την έγκριση του και την ψήφιση όποιων ενδεχόμενα ρυθμίσεων χρειαστούν.

Επίσης τροποποιήσαμε μετά από συνάντηση με τον Υφυπουργό Γεωργίας κ. Πάρι Κουκουλόπουλο, το άρθρο 61, παρ. 17 του Ν.4277/1-8-2014, ΦΕΚ Α΄156 με το οποίο αποκαταστάθηκε η αδικία σε βάρος ασφαλισμένων του πρώην Ταμείου μας ΤΣΕΑΠΓΣΟ, που είχε επιφέρει η Εγκύκλιος του ΙΚΑ – Τ00/530/5/1-8-2012 η οποία χαρακτήριζε « νέους εργαζόμενους» όσους μετά την 1/8/2007 είχαν συνάψει Νέα Σύμβαση Εργασίας ( μετά από διακοπή ή αλλαγή συνεταιριστικού εργοδότη) με Συνεταιριστική Οργάνωση και τους ασφάλιζαν με πακέτα κάλυψης ΙΚΑ και έτσι οι εργαζόμενοι έχαναν όλα τα δικαιώματα τους για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος και υπολογισμού σύνταξης σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στις διατάξεις του πρώην Ταμείου μας ΤΣΕΑΠΓΣΟ.

 

 


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ-ΔΡΑΣΗ

Συναδέλφισσες, οι
Οι διεκδικήσεις της νέας Διοίκησης της Ομοσπονδίας μας θα επικεντρωθούν στα εξής
- Υπογραφή νέας Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
- Νομοθετική ρύθμιση για παράταση της καταστατικής ασφαλιστικής διάταξης για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος με 25ετία.
- Ανασυγκρότηση του Αγροτικού Συνεταιριστικού Κινήματος με εξυγίανση των υπερχρεωμένων οργανώσεων και με ξεκαθάρισμα των ανενεργών.
- Άμεση χρηματοδότηση των συνεταιριστικών οργανώσεων από το τραπεζικό σύστημα.
- Συνεχή εκπαίδευση των εργαζομένων στις ΑΣΟ.
- Διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας στο Κλάδο μας.
- Κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών διατάξεων που έχουν πρόσφατα ψηφιστεί.
- Σεβασμό του συνταγματικά κατοχυρωμένου θεσμικού πλαισίου για τις Σ.Σ.Ε(Ν.1876/1990).
- Κάλυψη με ειδικό πρόγραμμα του ΟΑΕΔ   απολυμένων- ανέργων από συνεταιριστικές οργανώσεις μέχρι την θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
- Η άμεση ασφαλιστική τακτοποίηση των  ασφαλισμένων από 1/1/1993 στον Κλάδο μας σε Βαρέα και Ανθυγιεινά.
- Η μείωση του χρόνου εκκαθάρισης των συντάξεων.
- Διασφάλιση και ενίσχυση του δημόσιου υποχρεωτικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης.
- Αύξηση των κοινωνικών δαπανών για την Υγεία και την Παιδεία.
- Αυστηρή και αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, της εισφοροδιαφυγής, της φοροκλοπής και των ανείσπρακτων οφειλών προς τα ταμεία.
  

 


Συναδέλφισσες, οι
Είναι κοινή, πλέον, διαπίστωση πως αποτελεί στρατηγική επιδίωξη της Κυβέρνησης η συνεχής αποδιάρθρωση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Αυτή η επιδίωξη, επιχειρείται να συσκοτιστεί από την κυβερνητική ρητορική περί του «τέλους των Μνημονίων». Όμως, οποιαδήποτε προσπάθεια εξωραϊσμού δεν μπορεί να αντιστρέψει τη ζοφερή πραγματικότητα της συνεχούς επιδείνωσης της καθημερινότητας, κυρίως των λαϊκών στρωμάτων, αλλά και την εμμονή της Κυβέρνησης στη διαιώνιση των πολιτικών της ακραίας λιτότητας.
Η ανεργία, η φτώχεια, η ανθρωπιστική κρίση, η μείωση μισθών και συντάξεων, οι απολύσεις, η συρρίκνωση των κοινωνικών δικαιωμάτων, της Υγείας, της Παιδείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, η φορολογική λεηλασία, η δήμευση της πρώτης κατοικίας, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, ο αυταρχισμός και ο περιορισμός των συλλογικών δικαιωμάτων μας γυρίζουν σε προηγούμενες εποχές. Πρέπει να τους σταματήσουμε.

Η Ομοσπονδία απευθύνει αγωνιστικό κάλεσμα ενότητας προς όλους τους εργαζόμενους για να αντιπαλέψουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ   τις αντικοινωνικές και αντεργατικές πολιτικές.


ΛΕΜΕ ΟΧΙ

Στις πολιτικές των άδικων, σκληρών και αδιέξοδων φορολογικών, οικονομικών και αντικοινωνικών μέτρων.
Με αυτές τις θέσεις, απόψεις και τους προβληματισμούς σας καλούμε όλους μαζί για την διεκδίκηση των αιτημάτων του Κλάδου μας.
Τέλος σας  καλούμε αφήνοντας στην άκρη μικροπαραταξιακές σκοπιμότητες να υπερψηφίσετε τον Διοικητικό και Οικονομικό Απολογισμό έτους 2012-2013-2014 της Ομοσπονδίας μας.   


 

 

Τρίτη
12
Δεκεμβρίου
2017
Ανατ.: 07.32
Δύση: 17.06
Σελήνη
24 ημερών
Σπυρίδωνος Τριμυθούντος, Αλεξάνδρου Ιεροσολύμων, Ιωάννου Ζιχνών

|